door Zoran Sevic, vertaald door Marcel de Jong

Wie van jullie heeft wel eens een mooie techniek video gezien waar kritiek op kwam van de zogenaamde MMA/BJJ experts? Een veelvoorkomende kritiek op een gedemonstreerde zelfverdedigingstechniek is: “Aanvallers staan niet stil terwijl je ze slaat”. Of wat denk je van: “Als dat echt zou werken, dan zou het in de ring ook wel gebruikt worden”. Laten we aan dat soort kritieken voor eens en voor altijd een einde maken.

Stilstaan
Dit is het eerste punt waar al die zogenaamde experts in MMA en BJJ over klagen. Als ze een video van een techniek zien, wordt die altijd uitgevoerd op een student die daar maar staat. Nu vraag ik je, als je een BJJ ontsnapping leert vanuit de mount-positie, werkt de partner dan mee? Natuurlijk doet hij dat, hoe kun je ooit de techniek leren als de persoon die bovenop je zit gaat tegenwerken. Je leert zelfs verschillende manieren om te ontsnappen. Waarom? Omdat dat je meer opties geeft als de persoon tegenwerkt.
Kijk eens naar wat video’s waarop uitgelegd wordt hoe een mount-ontsnapping werkt. Je zult zien dat de partner tijdens de demonstratie meewerkt, net als in de kenpo video’s. In plaats van daar te staan en zich te laten slaan, liggen ze daar maar terwijl iemand ze heen en weer trekt. Als iemand tegenwerkt, dan werkt de techniek niet meer precies zoals ‘ie wordt aangeleerd. Dus moet je leren de techniek aan te passen.

Onrealistische aanvallen
“Niemand valt op die manier aan”. Ja, dat klopt. Niemand doet een doorgestapte stoot alsof ‘ie Frankensteins monster is en laat dan z’n arm staan terwijl je hem helemaal los slaat. Maar natuurlijk blijft er ook niemand rustig op je zitten terwijl je probeert ze eraf te gooien. Alles in de vechtkunst heeft een startpunt. In Parker’s Kenpo wordt het de ideale fase genoemd. In ons systeem noemen we alleen de basis technieken. Anderen hebben er andere namen voor. Als je een techniek leert, leer je ‘m op een manier die een beginner kan. Beginners moeten zich een veelheid aan vaardigheden eigen maken die niet kunnen worden geleerd als iemand ondertussen probeert je kop eraf te slaan. Dus ja, de aanvallen zijn onrealistisch in het begin. Maar ook als je verder komt, blijf je gebruik maken van de ideale fase. Als je de techniek wilt perfectioneren, zul je nog steeds in die modus trainen. Natuurlijk, als dat de enige manier is waarop je traint, is dat een probleem.

Voor wat betreft de video’s waarin je alleen dat ziet, daar is een reden voor. Er zijn 2 soorten video’s te vinden. Er zijn instructievideo’s en er zijn demo’s. Demo’s zijn bedoeld om er goed uit te zien, niet als een rel (hoewel dat soms niet te voorkomen is). Vaak zijn ze gericht op niet-vechtkunst-beoefenaars en hebben daarom veel flitsende acties voor reclame doeleinden. Instructievideo’s gaan meestal over de ideale fase. Dat is vooral omdat iedere andere vorm van instructie alleen in persoon kan worden geinstrueerd, en niet vanaf een video.

Echte training
Sparren in alle vormen is erg belangrijk voor ieders training. Sommige systemen kunnen beter “echt” getraind worden dan andere. BJJ, MMA en boksen zijn er 3 die bedoeld zijn als een vechtsport. Daardoor is “echte” training makkelijk te realiseren. Maar hoe zit het dan bij de vechtkunsten die zich meer op zelfverdediging richten, zoals Kenpo? Hoe kun je de meer destructieve technieken trainen? Je kunt in een training niet iemand in een oog steken, knietjes geven, op voeten stampen en naar de keel slaan. Dus in die systemen sparren we op een manier die zoveel mogelijk bijdraagt aan de training, maar die de deelnemers veilig houdt. In veel gevallen worden de technieken aangepast zodat ze niet veel meer op zelfverdediging lijken. Dat is de reden dat je die technieken in een MMA gevecht niet ziet.

Conclusie:
MMA is een vechtsport. Het heeft zich behoorlijk ontwikkeld in een korte tijd. Toen het begon was er een kenpoka, Keith Kackney, die vocht in UFC 3 en nog drie toernooien daarna. Toen was het gewoon een (min of meer) vriendelijke samenkomst van vechters. Die mannen gingen de ring in om te testen wat ze konden. Tegenwoordig zijn het echte atleten en ik zou nooit tegen een van die figuren willen vechten in welke gelegenheid dan ook (op straat of in de ring). Braziliaans Jiu Jitsu heerst op de grond. Ik weet dat ik het moeilijk krijg als één van die Boa Constrictors met handen en voeten me op de grond te pakken krijgt. Maar zelfverdediging gaat niet alleen over een één-op-één gevecht. Het gaat ook over heel veel variabelen die in de vechtsport niet aanwezig zijn. Omgeving, meerdere aanvallers, wapens en nog veel meer. Met andere woorden vechtsport en zelfverdediging zijn appels en peren.

Oorspronkelijk gepubliceerd op: www.kenpothoughts.com

door Mike Vassolo, vertaald door Marcel de Jong, oorspronkelijk gepubliceerd in 1996

Ik ben altijd verbaasd als vechtsporters van ieder niveau zo weinig aandacht besteden aan de beheersing van hun basis gevechtsstanden. Ze besteden uren aan het drillen van hun blokkeringen, stoten en trappen, maar ze beginnen te gapen als ze alleen al denken aan het besteden van een zelfde hoeveelheid tijd aan het analyseren en oefenen van hun standen.

Misschien geloven ze dat ze met de flitsende cominaties die ze beheersen al meesters zijn over hun standen. Maar dat is een gevaarlijke aanname, omdat je vaardigheid in je standen waarschijnlijk pas echt getest wordt als je wordt aangevallen in het echte leven. Dan is het overal te laat voor, behalve voor spijt.

Als je denkt dat ik het belang van perfecte standen overdrijf, stel je dan eens voor terug te slaan bij een aanvaller terwijl je lichaam wiebelt en op en neer gaat. Het resutaat zou hooguit matig zijn, omdat als je geen solide platform hebt om vanaf te vuren, zul je ook geen krachtige wapens hebben om jezelf mee te verdedigen. (Dat is waarom vegen zo effectief zijn bij het verstoren van een aanvaller. Je kunt immers niet vechten als je aan het vallen bent.)

Als je wordt aangevallen, moet je dus automatisch een goede gevechtsstand aannemen, of je kunt niet eens beginnen met een effectieve tegenaanval. Dat is waarom je stand de eerste en belangrijkste techniek is in zelfverdediging.

Natuurlijk is er veel meer over stande te vertellen dan alleen hoe en waar je je voeten neerzet. Alle goede standen moeten stabiel zijn, vloeiend, flexibel en bruikbaar in verschillende situaties. Een stabiele stand stelt je in staat om een aanval af te wenden om daarna terug te komen met een tegenaanval van solide blokkeringen stoten en trappen. Een vloeiende stand laat je snel bewegen, behendig zijn en geeft balans in alle richtingen. Flexibiliteit laat je snel wisselen van de ene stand in de andere met balans en controle. Een stand die in veel situaties bruikbaar is geeft je de mogelijkheid om met kracht je hardste wapen af te leveren vanaf beide zijden van je lichaam, zonder te vroeg te laten zien wat je gaat doen.

Omdat de beste basis, als een fundering, eenvoudig is, hoef je maar een handjevol standen te beheersen die effectief zijn gebleken in reële situaties. De twee belangrijkste standen zijn de paardstand en de neutrale boogstand. In de praaktijk kun je een krachtige en vaardige vechter worden als je de tijd neemt om die twee basistanden je eigen te maken.

Het perfectioneren van de overgang van paardstand naar neutrale boog en terug zal je veel leren over de manier waarop je kracht kunt overbrengen op een manier die je innerlijke kracht eruit laat komen. Je zult dan met je hele lichaamsgewicht slaan in plaats van alleen met je hand, voet, elleboog of knie. Natuurlijk zijn er veel meer standen die je wilt beheersen om je mogelijkheden in het gevecht uit te breiden. Ik heb ondervonden dat de kraanvogelstand, de katstand, de twiststance en de reverse bow allemaal zeer bruikbaar zijn onder bepaalde omstandigheden.

Tenslotte moet je vooral onthouden dat als je niet genoeg aandacht besteed aan het perfectioneren van je standen, je nooit de vechter zult worden die je had kunnen zijn, ongeacht hoe goed je nu al bent. Dat is waarom je stand je eerste techniek is, niet alleen als je een beginner bent, maar ook als je een geoefend vechter bent. Dus van nu af aan, werk je aan je standen tot ze net zo vol van vechtlust als al je andere technieken zijn.