Edmund Kealoha Parker (19 maart 1931-15 december 1990) was een Amerikaanse martial artist, promotor, leraar en schrijver.

Leven

Parker werd geboren in Hawaï, en werd opgevoed als een lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Hij begon zijn opleiding in de martial arts op jonge leeftijd in het judo en later boksen. Op enig moment in de jaren 1940, werd Ed Parker voor het eerst geïntroduceerd in Kenpo door Frank Chow. Frank Chow geïntroduceerde Ed Parker bij zijn broer William Chow, die Parker trainde, in de periode dat hij bij de Kustwacht diende en studeerde aan de Brigham Young University. In 1953 werd hij bevorderd tot de rang van zwarte band. Parker zag echter dat de moderne tijd nieuwe eisen stelde waar het Kenpo dat hij geleerd had niet aan voldeed. Hij paste zijn stijl aan zodat die geschikt werd voor  de straten van Amerika, en noemde zijn stijl: “American Kenpo Karate”.

Parker opende het eerste commerciële karate school in het westen van de Verenigde Staten in Provo, Utah in 1954. In de loop van 1956 opende Parker zijn Dojo in Pasadena, Californië. Zijn eerste zwarte band student was Charles Beeder. Er is echter nog wel wat controverse over de vraag of Beeder werkelijk de eerste zwarte band van Parker was. De andere zwarte banden in chronologische volgorde tot 1962 waren: James Ibrao, Rich Montgomery, Rick Flores, Al en Jim Tracy van Tracy Kenpo, Chuck Sullivan, John McSweeney, en Dave Hebler. In 1962 opende John McSweeney een school in Ierland, en vroeg Parker om de naam van zijn organisatie van de Kenpo Karate Association of America in de International Kenpo Karate Association te veranderen.

Parker stond bekend om zijn zakelijke creativiteit en hielp vele martial artists hun eigen dojo te openen. Hij was ook bekend in Hollywood, waar hij een groot aantal stuntmannen en beroemdheden trainde. De meest opmerkelijke was Elvis Presley, aan wie hij een zwarte band in Kenpo uitreikte. Hij liet ook een paar grootmeesters na die bekend zijn over de hele wereld tot op de dag, zoals Frank Trejo die een school in Californië loopt. Hij hielp ook Bruce Lee nationale aandacht te krijgen door hem te introduceren op zijn International Karate Championships in Long Beach in 1964.

Hij diende als Elvis Presley’s bodyguard tijdens de laatste jaren van de zanger, deed film stunt-werk en acteerde, en was een van de Kenpo instructeurs van martial arts actiefilm acteur Jeff Speakman. Hij is echter vooral bekend als de grondlegger van het Amerikaanse Kenpo en wordt liefdevol aangeduid als de “Vader van het Amerikaanse Karate”. Hij wordt formeel aangeduid als Senior Grandmaster van American Kenpo.

Parker kan worden gezien met Elvis Presley in de openingsscène van de tv-special “Elvis in concert” uit 1977. Ed schreef ook een boek over zijn tijd met Elvis (“Inside Elvis”).

Parker had een kleine carrière als Hollywood-acteur en stuntman. Zijn meest opmerkelijke film was Kill the de Golden Goose. In deze film schittert hij met Hapkido meester Bong Soo Han. Hij speelde daarnaast ook de rol van Mister Chong from Hong Kong in ‘Revenge of the Pink Panther’, een film die gemaakt werd door Blake Edwards, een leerling van Parker.

Edmund K. Parker overleed in Honolulu aan een hartaanval op 15 december 1990. Zijn weduwe Leilani Parker overleed op 12 juni 2006. Van hun vier nog levende kinderen, is alleen zijn zoon, Ed Parker Jr, actief in de vechtkunst.

Parker’s Training

Parker’s vader schreef hem in voor judo lessen toen hij twaalf jaar oud was. Parker kreeg zijn Shodan (zwarte band) in Judo in 1949 op de leeftijd van achttien jaar. Als jonge man kwam Edmund Parker Sr uit zijn geboorteland Hawaii om te studeren aan de Brigham Young University in Utah. In die periode begon hij echt de martial arts te leren.

Tegen de tijd dat hij de rang van bruine band bereikte, interpreteerde hij al ideeën die hij had geleerd van zijn Chinese-Hawaiiaanse leraar, William Kwai Sun Chow.
Het was ook tijdens deze periode dat Parker sterk werd beïnvloed door de Japanse en Okinawa interpretaties die overheersten in Hawaii. Parker’s boek “Kenpo Karate”, verschenen in 1961, toont de vele harde lineaire bewegingen, zij het met aanpassingen, die maakten dat zijn interpretaties zich onderscheiden.

Alle van de invloeden tot die tijd werden weerspiegeld in rigide, lineaire methode van “Kenpo Karate”, zoals het genoemd werd. Tussen schrijven en publiceren door echter, liet hij zich beïnvloeden door de Chinese kunst, en verwerkte deze gegevens in zijn systeem. Hij vestigde zich in Zuid-Californië na het verlaten van de kustwacht en het afronden van zijn opleiding aan BYU. Hier vond hij zich omringd door andere martial artists een breed scala van systemen, van wie velen bereid waren om hun kunsten te bespreken en met hem te delen. Parker kwam in contact met mensen als Ark Wong, Haumea Leiti, James (Jimmy) W. Woo, en Lau Bun. Deze martial artists stonden bekend om hun vaardigheden in de kunsten, zoals Splashing-Hands, San Soo, Tai Chi, en Hung Gar, en deze invloed blijft zichtbaar in zowel historisch materiaal (zoals kata’s die Parker een periode binnen zijn systeem had opgenomen) en huidige principes.

Blootgesteld aan nieuwe Chinese trainingsconcepten en geschiedenis, schreef hij een tweede boek, “Secrets of Chinese Karate”, dat werd gepubliceerd in 1963. Parker trok vergelijkingen in deze en andere boeken tussen karate (de meest bekende martial art in de Verenigde Staten op dat moment) en de Chinese methoden die hij onderwezen had gekregen en die hij had verwerkt in zijn systeem.