Alle berichten van admin

Zeer succesvol NK Kenpo voor Katsudo

Vandaag vond in sportcentrum Zuilen het Nederlands Kampioenschap Kenpo / Vormen en Technieken plaats.

wpid-IMG_172311891336523.jpeg

Wij deden mee met een team van 22 deelnemers (de halve Katsudo-ers uit Utrecht en Houten meegerekend) Iedereen heeft zich van zijn/haar beste kant laten zien, allemaal gefeliciteerd met jullie verrichtingen!

In totaal 27 keer leidde dat tot een plaats op het erepodium:

  • Colin de Graaf: vormen, 3e plaats
  • Daan Tienhooven: Technieken, 1e plaats
  • Daan Tienhooven: Vormen, 3e plaats
  • Michael Ray Rozengarden: Technieken, 1e plaats
  • Michael Ray Rozengarden: Vormen, 3e plaats
  • Michael Ray Rozengarden: Wapenvormen, 2e plaats
  • Evert Rondeel: Technieken, 1e plaats
  • Sanjaya Uding: Technieken, 2e plaats
  • Sanjaya Uding: Vormen, 1e plaats
  • Daan Zimmerman van Woesik: Technieken, 3e plaats
  • Miguel Ruiz Ojeda: Vormen, 2e plaats
  • Ryan Lansink: Vormen, 3e plaats
  • Evi Lola Wagenbuur: Technieken, 3e plaats
  • Joelle Linschoten: Technieken, 3e plaats
  • Mika van Galen: Vormen, 3e plaats
  • Mika van Galen: Technieken, 2e plaats
  • Nordin Kordi: Vormen, 1e plaats
  • Nordin Kordi: Technieken, 3e plaats
  • Jaap van de Ridder: Technieken, 1e  plaats
  • Jaap van de Ridder: Vormen, 2e plaats
  • Rick de Jong: Technieken, 2e plaats
  • Roberto Gilliot: Technieken, 3e plaats
  • Roxanne van Rijswijk: Vormen, 1e plaats
  • Roxanne van Rijswijk: Technieken, 1e plaats
  • Theo van Galen: Wapenvormen, 2e plaats
  • Theo van Galen: Technieken, 2e plaats
  • Marcel de Jong: Wapenvormen, 1e plaats

Grote dank aan alle deelnemers voor weer een prachtige Katsudo-dag, die ook deze keer weer niet mogelijk zou zijn geweest zonder de aanvallers en de ouders die weer in grote getale als supporter aanwezig waren.

 

Surprise-training door GM Mike Pick

Op woensdag avond wordt er normaal gesproken ook normaal getraind bij Katsudo Kenpo. Deze woensdag (26 maart 2014) was echter geen gewone avond. De laatste avond van zijn verblijf in Nederland wilde GM Michael Robert Pick graag een bezoek brengen aan onze school om een uur les te geven. Die gelegenheid pakten wij uiteraard met beide handen aan!

Een grote groep was komen opdagen om ingewijd te worden in de onderliggende bedoelingen van een aantal zelfverdedigingstechnieken. We deden Locked Wing, Thundering Hammers en Leaping Crane (hoop dat ik er geen vergeten ben).

140326MikePick2

140326MikePick1

Seminars Mike Pick waren een groots succes!!

Zoals zovelen van jullie zullen hebben meegekregen, vonden afgelopen weekend de seminars van Mike Pick plaats, georganiseerd door Katsudo Kenpo.

Een mooi aantal Kenpoka uit Nederland, België, Duitsland en Hongarije onderging de intense werkwijze van Mike Pick. De komende maanden zullen we nog heel wat hebben om over na te denken en te verwerken in de manier waarop we ons Kenpo uitoefenen.

Grote dank aan iedereen die dit evenement heeft ondersteund. Van de Kenpoka die meededen tot Inge voor het maken van alweer een prachtige fotoreportage en Hanna voor het opnemen van de seminars op video en Theo, Daan, Brenda en Jerry voor de assistentie bij het jeugdseminar.

Klik hier voor de fotoreportages van het jeugdseminar op zaterdag (circa 500 foto’s).
Klik hier voor de fotoreportage van de zaterdag (circa 70 foto’s).
Klik hier voor de fotoreportage van de zondag (circa 190 foto’s).

De jeugdgroep:

De groep op zaterdag:

De groep van zondag:

Short form 3 door Ed Parker

Een kort filmpje waarin te zien is hoe Ed Parker zelf korte vorm 3 uitvoerde, de vorm die bij ons voor groene band geleerd moet worden.

Katsudo bij vechtkunsten.nl

image

Op zondag 16 maart was het na anderhalf jaar weer eens tijd voor het vechtkunsten.nl toernooi.

Met een team van 20 deelnemers deden we mee in de kata, wapenkata en zelfverdedigingsdivisies.

Iedereen heeft het fantastisch gedaan. Bij de jeugd resulteerde dat in de volgende podiumplaatsen:

  • Sanjaya Uding (met Ramona en Patrick als aanvallers): 3e plaats zelfverdediging.
  • Daan Tienhooven (met Frans en Roberto als aanvallers): 2e plaats zelfverdediging.
  • Michael Ray Rozengarden (met Ramona en Marcel als aanvallers): 1e plaats zelfverdediging.

Bij de volwassenen deden we met slechts 6 deelnemers mee, en wisten we de volhende bekers in de wacht te slepen:

  • Theo van Galen (met Patrick en Jerry als aanvallers): 3e plaats zelfverdediging.
  • Roxanne van Rijswijk (met Roberto en Marcel als aanvallers): 2e plaats zelfverdediging.
  • Roberto Gilliot (met Daan en Marcel als aanvallers): 1e plaats zelfverdediging.
  • Roberto Gilliot: 2e plaats wapenkata.
  • Marcel de Jong (met Rick en Roberto als aanvallers): 3e plaats zelfverdediging.
  • Marcel de Jong: 3e plaats wapenkata.

Verder waren er na bestudering van de complete uitslagenlijsten de volgende eervolle vermeldingen te maken:

  • Evert Rondeel werd zowel bij de kata als de zelfverdedigingsdivisie vierde. Maar net niet op het podium dus.
  • Marcel werd bij de kata vierde en viste dus ook maar net achter het net.
  • Nog een vierde plaats was er voor Rick de Jong in de zelfverdediging.
  • Bij de jeugd gingen er in de voorronde van iedere poule 4 door naar de finale. Daan T. werd helaas vijfde.
  • Bij de wapendivisie voor de jeugd waren het ook de beste 4 van de poule die doorgingen. Michael Ray werd ook vijfde. In de voorronde van de ongewapende kata werd hij eerste!

Weer een prachtige dag met mooie resultaten. Alle deelnemers en de organisatie bedankt voor de inzet! Op naar de volgende ronde, het NK over twee weken.

De video’s:

De foto’s:

Hoe word je een goede “Kenpo-ouder”?

JesseOorspronkelijk geplaatst op de website: “Karate by Jesse“, vertaald door Marcel de Jong

Hoe word je een goede Kenpo ouder (Hint : Gebruik Deze 7 magische woorden ) Door Jesse

Stel je de deceptie voor:

  • Je hebt je kinderen jaren heen en weer gereden naar Karatelessen, toernooien en trainingskampen.
  • Je hebt handenvol met geld besteed aan uniformen, banden, examens en materialen.
  • Je hebt er honderden uren in geïnvesteerd je kinderen meedogenloos  te pushen.

En dan op een dag …

BANG!

Ze stoppen.

Zomaar.

Je bent kapot. Verbijsterd. Waarom? !

Je probeert met ze te praten. Je probeert ze te overtuigen om verder te gaan. Je vertelt ze dat ze te ver zijn gekomen om nu te stoppen – probeer het nog een keer jongen!

Maar niets werkt.

Als een kind eenmaal een keus gemaakt heeft, is er niet veel meer aan te doen.

Dus …

Natuurlijk geef je eerst jezelf de schuld.

“Wat heb ik verkeerd gedaan? Waarom is dit gebeurd ? Ben ik geen goede ouder? Ik betaalde voor de beste trainers, de beste uitrusting, de beste … ”

Stoppen. Gewoon stoppen.

Ik zal je vertellen wat je verkeerd hebt gedaan:

Je werd zo gefascineerd door de prestaties, glorie, vlekkeloze track records, trots, succes en het harde werk dat je vergeten bent wat echt belangrijk is.

Pret.

Zeg mij na:

“Kinderen zijn niet een fysieke manifestatie van mijn eigen onvervulde kinderdromen.”

Heb je dat?

Kijk …

In mijn jaren als een Karate leraar en coach (ik ben zelf opgegroeid in een martial arts familie) ben ik getuige geweest van te veel getalenteerde kinderen wiens enthousiasme leeggezogen wordt door goedbedoelende ouders die onbewust hun kinderen behandelen als menselijke bakstenen in een spel van de ouderlijke glorie.

En dat maakt mij misselijk.

Als het succes van je kinderen – of het nu in karate, hockey, op school of op voetbal is – gewoon een statussymbool voor je is, dan moet je je voorbereiden op de vervelende stroom aan gevolgen zodra ze oud genoeg zijn om dit te begrijpen.

Maar maak je geen zorgen.

Er is nog hoop.

Volgens psychologisch onderzoek, zijn er wetenschappelijk bewezen zinnen die ouders kunnen gebruiken tegen hun kinderen om te zorgen dat ze gemotiveerd en super blij met hun prestaties blijven – ongeacht of ze piano spelen, met ballen gooien of een vechtkunst beoefenen.

De top drie opmerkingen die moeders / vaders kunnen maken als hun kinderen gaan trainen zijn:

voor de training:

  • “Veel plezier.”
  • “Doe je best.”
  • “Ik hou van je.”

na de training:

  • “Vond je het leuk?”
  • “Ik ben trots op je.”
  • “Ik hou van je.”

Maar wacht.

Het wordt nog beter.

Topcoaches B.E. Brown en R. Molenaar van Proactieve Coaching LLC voerden dertig jaar lang onderzoek uit, en vroegen ​​succesvolle atleten wat hun ouders zeiden dat hen het beste gevoel gaf wanneer ze trainden als kinderen.

Een keer raden wat hun # 1 antwoord was?

Een eenvoudige zin die bestaat uit zeven magische woorden:

“Ik hou ervan om jou te zien trainen.”

Dat is het.

Niets overschattends zoals ” je bent de kampioen , ” of ontmoedigend als “doe beter je best”. Niet eens een bedrieglijk ondersteunende “Hier zijn een paar dingen die je kunt verbeteren.”

Gewoon …

“Ik hou ervan om jou te zien trainen.”

Eenvoudig, elegant en ongelooflijk krachtig.

Deze zin van 7 woorden, lieve Karate ouders , is de sleutel tot het verzekeren van het plezier van uw kinderen in hun training voor de komende jaren – met examens, banden, onderscheidingen en trofeeën als natuurlijke bijproducten – geen doelen.

Het enige wat je kinderen echt willen is je onverdeelde aandacht en goedkeuring toch.

Dus geef ze dat dan.

Zeg: “Ik hou ervan om jou te zien trainen.”

Omdat ze ook van jou houden, komt de rest vanzelf.

Grootheid kan niet worden opgedrongen.

Het groeit uit de vreugde van de training.

Coach minder.

Heb meer lief.

About the author

 is a self-titled Karate Nerd™, best-selling martial arts writer, unreasonably handsome elite athlete, autodidact, karatepreneur and carrot cake aficionado. He really thinks you should become a Karate Nerd™ too.

Voetstukken

Brye Cooper on the left
Brye Cooper on the left

Door Brye Cooper (vertaald door Marcel de Jong).

Verhalen uit mijn leven en Martial Arts Journey.

De eerste keer dat ik Senior Grootmeester Ed Parker ontmoette, was op het eiland Jersey in 1986. Mr Parker toerde door Europa en bezocht het eiland voor een week met seminars en promoties. De entourage die Mr Parker met hem had meegebracht bestond onder andere uit Lee Wedlake , Skip Hancock en Dennis Conatser. Als je de seminars bijwoonde was het duidelijk dat iedereen erg onder de indruk van Mr. Parker was en aan zijn lippen hing. Hoewel ik er als blauwe band destijds alles van begreep, bracht de ervaring me nog meer inspiratie en motivatie om door te gaan.

Na een van de seminars was georganiseerd dat Mr. Parker en zijn entourage later op de avond de Jersey Kenpo studenten zou vergezellen voor drankjes en hapjes in de bar van een plaatselijk hotel. We wachtten op Mr. Parker, en toen hij aankwam deed iedereen zijn best om goed voor de dag te komen, en voelde zich enigszins ongemakkelijk. We zaten allemaal in een grote cirkel met Mr. Parker in het midden en niemand wist echt wat te zeggen. Mr. Parker probeerde het ijs te breken door het vertellen van een grap waar we allemaal om lachten of het nu grappig was of niet, maar daarna werd het weer stil. Er was een jonge knaap uit Glasgow (Scotland) aanwezig genaamd Paul, een gele band die pas kort geleden met Kenpo was begonnen. Paul was een klein mannetje, was ongeveer 21 jaar oud en sierde zijn jongensachtige gezicht met een volle baard. Plotseling stond Paul tot onze verbazing op uit zijn stoel met een glas bier in de hand en ging naast Mr. Parker staan. “Hey Eddie”, zei hij in zijn Schotse accent. Ik weet nog een goeie voor je. Shock en Horror! Hey Eddie! Wat dacht hij, dat hij op die manier Mr. Parker kon benaderen? Mr. Parkers gezicht straalde met een grote glimlach en hij boog zich naar Paul en zei “Laat horen dan”. Paul vertelde hem een echt schuine grap waar ieder van ons, samen met Mr. Parker schaterde van het lachen. Nu was het ijs echt gebroken. Wat ik van dit moment geleerd heb is dat we allemaal gelijk zijn en allemaal op dezelfde spirituele reis. Mr. Parker wist dit en ik geloof dat hij het meest op zijn gemak was wanneer hij werd behandeld als een gelijke. Ik herinner me deze les tot op de dag van vandaag.

Als je ervoor kiest om iemand op een voetstuk te plaatsen zullen ze op je neerkijken. Die neerwaartse blik beïnvloedt je eigen opwaartse traject negatief. Denk nooit minder van jezelf of je positie en pas je nooit aan aan diegenen die je positie en je zijn ontkennen en kleineren. Respect waar om gevraagd wordt is corrumperend en niet verdiend en heeft dus geen waarde.